Bionieuws

Column

Kerstig

Een aantal hoofdrolspelers verbeeld in de klassieke kerststalscene. Illustratie: Annemarie Roos.

Het is traditioneel in december een gevleugeld woord op de redactie: kerstig. Deze ‘stellende trap’ van kerst staat niet in de Dikke Van Dale of het Witte Boekje, maar iedereen begrijpt waarschijnlijk wel wat ik bedoel. Bij Google levert het meer dan 25 duizend hits, dus het woord wordt in ieder geval gebruikt. Een van de hoogst scorende treffers is een gedateerd berichtje in het AD: ‘Silvie Meis bekritiseerd om kerstig divagedrag’. Deze ‘kleine diva’ heeft zich volgens Instagramgebruikers misdragen door zich op foto’s te omringen met een torenhoge kerstboom met roze strikken, kleurige ballen en rode zuurstokjes. Bovendien was ze gehuld in een strapless feestjurkje en stiletto’s. Duidelijk in scène gezette kerstigheid.

Zo gek maken we het als redactie van een biologisch vak
blad natuurlijk niet. We hebben immers een naam hoog te houden. Dat geldt al helemaal aan de vooravond van een jubileumjaar: in 1919 verscheen het eerste nummer van onze voorganger, het Vakblad voor Biologen. Het verscheen als dubbelnummer rond eind september, dus rondom die tijd komen we daar volgend jaar nog uitgebreid op terug. Het blad was bedoeld ‘om in dezen tijd van specialisatie, dier- en plantkundigen weer inniger te verbinden in hun denken en streven’, aldus het voorwoord van de Amsterdamse dierkundige Max Weber. Die was zelf – wellicht niet toevallig – gehuwd met de plantkundige Anna Antoinette van Bosse. Na een korte inleiding duikt Weber als een rechtgeaarde bioloog meteen in de inhoud, in 1919 waren dat ‘nieuwe biogeographische problemen’.

Voorpagina eerste Vakblad voor Biologen uit 1919.

Een traditie die we graag hooghouden, dus ook in dit kerstnummer gewoon een interview met een moleculair bioloog, wetenschapsberichten over de domesticatie van fruitvliegen en epigenetische samenspraak van embryonale stamcellen en een achtergrondverhaal over alternatieven voor dierproeven. Pas vanaf de middenpagina wordt het gehalte vrij kerstig, met onder meer een betoog over opzienbarende bevallingen, de belangrijke vraag of je jezelf kunt doodeten aan een kerstdiner en de welhaast traditionele eindejaarspuzzel en het biologisch jaaroverzicht.

Geen zwaar aangezette kerstige divadrama’s, maar meer in de lijn van regisseur Alfred Hitchcock over het ‘leven met de saaie stukjes eruit gesneden’. We wensen iedereen veel leesplezier met de kerstdagen en voor degenen die tijd over hebben: zoek in het drieluik op de middenpagina de twaalf namen bij de kerstige koppen die daar verbeeld staan. Mail ze naar mij (maanen@bionieuws.nl) en degene met de kerstigste (‘verbogen overtreffende trap’) score krijgt een passend cadeau

Deze column verscheen in Bionieuws 20 van 15 december 2018.