Bionieuws

Column

Promotie

Een fossiele ammoniet in de vloer van winkelcentrum Hoog Catharijne, de grootste Nederlandse vindplaats van 160 miljoen jaar oude Treuchtlinger Marmor (=kalksteen) uit het boven-jura van Zuid-Duitsland.

Bij mij is het helaas hopeloos mislukt. In 1988 had ik het onzekere traject van een promotie kunnen inrollen. De Groninger paleontoloog en bon vivant Bert Boekschoten had voor mij een mooi promotieonderwerp in gedachte. Een gedegen analyse van jurafossielen – voornamelijk belemnieten en ammonieten – uit de kalkvloer van het winkelcentrum van Hoog Catharijne in Utrecht. Het zou het vervolg worden op een van mijn succesvolste doctoraalonderwerpen: naar de evolutie van schildpadpantsers. In die tijd werd je nog doctorandus, wat naar verluidt betekent: hij die doctor worden moet. Gelukkig zijn de scripties uit die dagen niet meer digitaal terug te vinden via internet, want bij de huidige kwaliteit van masterscripties steken ze nogal treurig af.

Ik had dus een paar jaar op mijn knieën kunnen doorbrengen in Hoog Catharijne, destijds vrolijk bezongen als ‘winkelhart van Nederland’. Hopeloos ouderwets natuurlijk, want nu afficheert Hoog Catharijne zich met ‘fashion, food, freetime and fun’. ‘Fossils’ zouden prima in dit allitereerde lijstje toegevoegd kunnen worden, al ben ik ben bang dat inktvissen van meer dan 150 miljoen jaar oud geen eigentijds gevoel meer oproepen. Dagelijks lopen duizenden, wellicht tienduizenden,
koopjesjagers en stadsbezoekers over ‘mijn fossielen’. Nu na station Utrecht Centraal ook het winkelcentrum volledig op de schop gaat, dreigt deze unieke fossielenvindplaats in Nederland te verdwijnen. Voor mij ook een persoonlijk drama, want mijn gedroomde promotieontwerp dreigt hiermee te verdwijnen.

Alsnog promoveren op de Hoog Catharijnefossielen is niet alleen een persoonlijke historische genoegdoening, maar zal ook mijn kansen op de arbeidsmarkt aanzienlijk doen stijgen. Zo blijkt immers uit het werkgeversonderzoek dat – nota bene mijn werkgever – het Nederlands Instituut voor Biologie heeft uitgevoerd (zie Bionieuws 1, 2016). Werkgevers hebben liever gepromoveerden dan doctoralen, want doctoren zijn natuurlijk grotere doorzetters dan degenen die het nog moeten worden.

Anderzijds, als ik er dertig jaar na dato alsnog in slaag een promotie tot een goed einde te brengen, zal dit toch wel een proefschrift van de buitencategorie worden. Een probleem wordt het om de NWO-toekenningcommissies te overtuigen dat dit promotieproject echt onder topsectorenbeleid valt. Mocht dat niet lukken, dan bent u gewaarschuwd. Mocht u binnenkort een amateuristische

jongleur zijn best zien doen in het winkelhart van Nederland, strijk dan over uw hart en draag een kleinigheid bij. Het is voor een goed doel: puur promotie.