Planten in stedelijk geïsoleerde omgevingen als kastelen en tempels, passen hun zaadverspreiding aan om in die omgeving te blijven. In de omringende steden kunnen ze namelijk niet overleven. Dat stellen Japanse ecologen in Biology Letters van 14 januari, na onderzoek aan de zaadverspreiding van de Japanse paardenbloem Taraxacum platycarpum.
Verstedelijking zorgt voor een scherpe barrière tussen de onherbergzame stad en het ‘leefbare eiland’ rond beschermde historische locaties. Buiten deze locaties is er voor de planten namelijk alleen een betonnen stad waar de zaden niet in kunnen overleven. De kruisbestuivende T. platycarpum heeft zich noodgedwongen aan die isolatie aangepast door zijn paardenbloempluis te verkleinen. Hierdoor kan de wind de zaden moeilijker meedragen naar de stad en blijven ze in het geïsoleerde gebied, waar de zaden wel kunnen uitgroeien tot volwassen planten.
Door deze kleine verspreiding is er wel weinig genetische variatie tussen de planten, waardoor ze kwetsbaar worden. De onderzoekers benadrukken daarom ook het belang van verbondenheid tussen stedelijke groene ruimten om genetische uitwisseling te bevorderen.