Vogels die zich voeden met suikerrijke nectar en vruchten, vertonen opvallend vergelijkbare genetische aanpassingen, ondanks hun uiteenlopende evolutionaire achtergrond. Het gaat om vertegenwoordigers van onder meer kolibries, honingeters, zonnevogels en sommige papegaaien. Dat melden onderzoekers in Science van 26 februari. In meerdere, onafhankelijk geëvolueerde lijnen blijken dezelfde genen en regulerende dna-regio’s te zijn aangepast om hoge suikerinname te ondersteunen, zonder de metabole ontregeling die bij zoogdieren vaak optreedt.
De onderzoekers stelden referentiegenomen samen van vijf nectar- en fruitetende soorten en vergeleken die met vier verwante soorten zonder suikerrijk dieet. In vergelijkende genoomanalyses zochten zij naar convergente evolutie: onafhankelijke veranderingen in dezelfde genen. Daarbij vonden ze herhaalde aanpassingen in genen betrokken bij suikermetabolisme en insulinesignalering. In alle onderzochte suikeretende lijnen traden veranderingen op in het gen MLCIPL, dat codeert voor een transcriptiefactor die glucosemetabolisme en vetaanmaak reguleert.
Vogels handhaven van nature hogere bloedglucosespiegels dan zoogdieren en zijn minder afhankelijk van insuline. Volgens de auteurs maken veranderingen in MLCIPL het waarschijnlijk mogelijk om overtollig glucose efficiënt om te zetten in vetreserves, die tijdens vasten worden benut.