Deze nieuwstoets hoort bij het artikel ‘Toch geen nieuwe soort’ en sluit aan bij het thema evolutie en genetica.
VRAGEN
1. Bij de schrijvers van de Nederlandse studie riep de beperkte geografische dataset vragen op. Leg uit waarom een beperkte geografische dataset kan leiden tot onjuiste conclusies over soortvorming.
2. Naast het gebruik van een beperkte dataset hadden de Nederlandse onderzoekers ook twijfels bij de methode van het andere onderzoeksteam. Het andere team gebruikte mitochondriaal dna, terwijl het Nederlandse team nucleair dna gebruikte. Wat is het verschil tussen mitochondriaal dna en nucleair dna?
3. Leg uit waarom het gebruik van alleen mitochondriaal dna problematisch kan zijn bij het beschrijven van nieuwe soorten.
4. In de tekst lees je dat er met het gebruik van mitochondriaal dna geen zicht is op de hybridisatie tussen verschillende groepen. Wat betekent het begrip hybridisatie?
5. Waarom kan hybridisatie een argument zijn tegen het onderscheiden van twee aparte soorten?
ANTWOORDEN
1. Wanneer je maar op een paar plekken onderzoek doet, zal je nooit de hele variatie tegenkomen die binnen een soort mogelijk is. Je denkt dan dat een populatie uniek is, terwijl er op niet onderzochte plekken dezelfde varianten van de soort te zien zijn.
2. Mitochondriaal dna wordt alleen via de eicel van de moeder door de nakomelingen geërfd, terwijl nucleair dna uit de eicel van de moeder en de spermacel van de vader komt.
3. Aangezien mitochondriaal dna alleen via de vrouwelijke lijn kan worden doorgegeven, kan dit een onvolledig beeld van alle genetische relaties tussen individuen geven. Hierdoor kunnen populaties genetisch gezien verder van elkaar verwijderd lijken, terwijl ze dat misschien helemaal niet zijn.
4. Hybridisatie is het kruisen van individuen uit verschillende populaties of soorten waarbij nakomelingen ontstaan.
5. Als hybridisatie mogelijk is, zijn populaties niet genetisch geïsoleerd van elkaar en vormen ze dus waarschijnlijk geen aparte soort.
