Een Seychellenrietzanger op het eiland Cousin.

 

Als ze de zorg voor hun kinderen zelf niet meer aankunnen, schieten soortgenootjes Seychellenrietzangers te hulp.

 

Nakomelingen grootbrengen eist z’n tol, zeker als de opvoeder in kwestie een dagje ouder wordt. Seychellenrietzangers (Acrocephalus sechellensis) treffen daarom maatregelen waar zowel ouder als kind van profiteren: ze schakelen babysitters in. Dat schrijven biologen van onder meer de Rijksuniversiteit Groningen 19 januari in Evolution Letters. De bestudeerde vogeltjes leven in zo’n 115 verschillende territoria verspreid over Cousin, een eiland in de Seychellenarchipel. Per territorium is er een dominant ouderpaar. In ruil voor gebruikmaking van het territorium – en voor vrouwtjes soms de mogelijkheid een ei in het dominante nest te leggen – helpen niet-dominante soortgenootjes een handje bij het grootbrengen van de jonkies van het dominante vrouwtje.

 

Credits
Dat zulke au pairs een hoop credits verdienen, blijkt uit veldobservaties van de nagenoeg volledig geringde A. sechellensis-populatie op Cousin, tussen 1994 en 2016. In oppasloze territoria geldt: hoe ouder het dominante vrouwtje, hoe minder vaak ze haar jong te eten geeft, en hoe lager de overlevingskans in het eerste jaar. Bij vaders maakt de leeftijd weinig uit; zij dragen sowieso minder bij aan de zorg voor hun kroost – dat bij Seychellenrietzangers dan ook vaak eigenlijk van een andere vader blijkt te zijn. Is er wél een babysitter aanwezig, dan stellen zij orde op zaken: ze compenseren eigenhandig de achteruitgaande zorg van moeders op leeftijd.

Volgens de onderzoekers komt de oppashulp niet uit zichzelf extra op gang

 

Aftakeling
Volgens de onderzoekers komt de oppashulp niet uit zichzelf extra op gang, als antwoord op falend ouderschap bij seniore vogeltjes. Zó attent zijn die babysitters nou ook weer niet. Dat oudere vogeltjes meer oppashulp krijgen, komt simpelweg doordat oudere vrouwtjes in de loop der tijd meer oppasvogeltjes aan zich gebonden hebben. Dat komt vervolgens mooi uit als compensatie voor hun eigen aftakeling.

 

Mensenouders kenden deze wijze les natuurlijk allang: een uitgebreid oppasnetwerk is van essentieel belang.