Alleen kukrislangen wagen zich aan een hapje schildpadei, al braakt dit exemplaar de eidooier weer uit.

 

Van de zeeschildpadeieren zelf hebben ze weinig te vrezen, toch durven predatoren op het strand van Orchid Island nauwelijks naar nesten te graven.

 

Ze zijn voedingsrijk, blijven stilliggen en zijn enkel door een laagje zand beschermd. Toch ontsnappen de eieren van soepschildpadden (Chelonia mydas) op het strand van het Taiwanese Orchid Island in grote mate aan predatie. De onderlinge competitie tussen ratten, kukrislangen (Oligodon formosanus) en Taiwanese stinkslangen (Elaphe carinata) blijkt de zeeschildpadeieren te beschermen (Proceedings of the Royal Society B, 10 februari).

 

Overwegend Taiwanese biologen brengen die competitie in beeld na langdurige veldobservaties en -experimenten. Ratten van Orchid Island durven alleen onbedekte eieren te eten; de door zeeschildpadden begraven eieren laten ze links liggen uit angst voor predatie door stinkslangen. Die stinkslangen zelf zijn op het strand vooral geïnteresseerd in kukrislangen, hun favoriete prooi – sowieso favorieter dan eieren. Bovendien geeft eieren eten voor hen het risico op kannibalisme door grotere stinkslangexemplaren.

 

Alleen kukrislangen wagen zich in de schildpadnesten: de ruime voedselbeloning is het risico op predatie waard. Bovendien zijn ze relatief veilig onder de zandlaag, aangezien andere predatoren toch nooit aan het graven slaan. Omdat kukrislangen zo’n nest vervolgens effectief verdedigen tegen soortgenoten, blijft een groot deel van de eieren gespaard. In hun eentje kunnen ze nooit alle eieren opeten.