Als ik één ding heb geleerd tijdens mij studie biologie in Leiden, die zo’n beetje 45 jaar geleden begon, dan is het waarnemen. Kijken, beschrijven, tekenen, een radioactief plaatje van de wortels van Avena sativa en een gel met strepen. Verder programmeren met small data , de voortplanting van muizen. Eén foutje in je ponskaarten en de hele computernacht was weer voor niets geweest. Na een leven lang leren vertel ik je nog steeds over mijn ervaring van die tijd. Doen veel ouderen, maar ik doe het met een doel. Ik neem nog steeds scherp waar, ik kan nog steeds de situatie tekenen en zie nog steeds de ‘radioactiviteit’ en voel spanning. Ik zie nu geen gel met strepen of een foutje in de ponskaart. Nee, ik zie meer.


Ik zie vogels die dunner worden en mensen die dikker worden. En dan moet de Kerst nog komen. Maar hopen dat Farmers Defence Force ons helpt met blokkades dit jaar, met hun beroerde argumenten over 75 jaar geleden. Ik ben van mening dat dit echt niet kan. Ik neem waar dat de boeren van die club de werkelijkheid ontkennen, niet zien dat hun stikstof de deadzones in de oceanen maakt en dat hun producten de vetzuchtige samenleving bedienen. Ik zou om die reden gaan voor tractoren voor de supermarkten om mensen te beschermen tegen vraatzucht, juist rond de Kerst.


Nu is al mijn hoop gevestigd op de hele goegemeente van politiek en wetenschap en actiemensen en lobby-mensen die iets moois zouden kunnen doen, COP25 een zilveren jubileum. 25 jaar bezig met klimaat. Ik zeg je.. na mijn scherpe observatie, er wordt daar naar mijn menig niets, helemaal niets bereikt. Wat hysterische kinderen in beeld. Politici ook, minstens zo hysterisch in de ontkenning. Daarnaast goedbedoelende wetenschappers, altijd met nuance, maar duidend op maar één richting. Het gaat fout! Alles observerend zeg ik STOP met COP.


Was ik daar van plan om een gezellige kerstboodschap te schrijven. Kindje Jezus, vrede op aarde, in de mensen een welbehagen. Je ziet, mislukt! Ik was vroeger bij de reddingsbrigade, daar ging het zo van: redden wat er te redden valt en er vol voor gaan. Goed voorbeeld dus voor nu: stop met COP maar ga vol door met het voorbeeld geven, de daad bij het woord. Doe mee met de Dutch Biology Bay Watch om te redden wat er te redden valt. Betekenisvolle kerstdagen toegewenst!


Leen van den Oever directeur NIBI Reacties: vandenoever@nibi.nl