Mijn visie ontwikkelt zich langzaam, maar gestaag. Van meerdere leden krijg ik hulp, mooi is dat. Van andere leden krijg ik kritiek – dank daarvoor, want dat helpt natuurlijk ook. Ging het vorige keer over het land van iedereen, nu gaat het over het geld van iedereen. Ik heb weer een sommetje gemaakt, alleen voor Nederland. We gunnen het onze overheid om per jaar 353 miljard uit te geven. Daar hebben we, met onze bijna achttien miljoen inwoners, per persoon 20.000 euro per jaar voor over. Per persoon betekent ook per persoon, dus ook als je in de wieg ligt: je bent aan de beurt voor 20.000 euro.


Natuurlijk gaat onze overheid zorgvuldig om met onze centen. Ze doen een beetje naar de wetenschap, bijvoorbeeld de biologie. Niet te veel natuurlijk; het wordt het geld van 750 Nederlanders, toch een mooie 15 miljoen euro. We doen ook iets voor het verleden. Minstens tienduizend Nederlanders geven hun geld aan het sorry zeggen voor van alles. Raar verschil. En daarna komt het echte geld. Stikstof, klimaat en een klimaatschadefonds. Daar gaat het geld van zomaar vijf miljoen Nederlanders inzitten. Prima natuurlijk.


Maar nu even iets anders. Even kijken waar jij als simpele Nederlander die 20.000 euro mee gaat verdienen. Je hebt een derde van een voetbalveld en daar moet je het mee doen, dat is duidelijk. Je kunt boer worden, maar die 20.000 ga je niet halen met een koe. Je kunt huizen zetten op je grond. Best lucratief; even het stikstofdingetje wegpoetsen en je bent man of vrouw in bonus – je kunt de 20.000 gemakkelijk halen. Je kunt ook samen met anderen iets verzinnen, iets coöperatiefs. Doe de grond bij elkaar en je kunt er gemakkelijk honderd koeien op kwijt; de melkprijs is goed. Maar ja, dan wordt de één boer en wat gaan de anderen dan doen. Nu ja, je ziet het dilemma.


Ik heb iets anders verzonnen en dat komt door COP27. Het was een succes, daar in Sharm-el-Sheikh. Met betrekking tot klimaat geen vordering, maar wel een zak geld: een soort aflaat voor de schade die er nu zeker gaat komen. Ik ga helpen. Ik ga op mijn grond een kluis bouwen voor het geld van het klimaatschadefonds. Tegen een redelijke vergoeding help ik ook nog bij het rechtvaardig uitdelen van het geld. Een beetje hier, een beetje daar, tot we met z’n allen onder water staan.


Reacties: vandenoever@nibi.nl